Onze sponsors
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow

SINTE ALENA VAN DILBEEK

(St Alena van Vorst, St Elena)
Feestdag : 17 juni

alena3aLeven en legende :

Alena werd omstreeks 600 op het kasteel van Dilbeek geboren. Ze was de dochter van de Frankische heer Levold een echte tiran, alles moest gebeuren zoals hij het wilde en hij duldde geen tegenspraak.

Op zekere dag was Levold op hertenjacht, het dier vluchtte steeds dieper het bos in zodat Levold ongezien zijn gezelschap kwijt geraakte. Opeens kwam hij bij een houten bouwsel, het was de schamele woonst van een kluizenaar.

Deze schrok erg toen hij de heer van Dilbeek zag want hij kende diens reputatie. Toch heette hij Levold hartelijk welkom en zette hem een sobere maaltijd voor.
Onder het eten vertelde hij aan Levold dat hij christen was en een nieuw geloof aanhing. Omdat het reeds avond en donker was bleef heer Levold er overnachten. Ondertussen vertelde de kluizenaar hem over Jezus. Toen hij ’s morgens heel vroeg ontwaakte zag hij dat de kluizenaar reeds wakker was en met iets bezig was. Toen hij vroeg wat de man zo vroeg in de morgen aan het doen was antwoordde deze dat hij de eucharistie aan het opdragen was.

Verwonderd bleef Levold er naar kijken. Even later bedankte hij de man voor de overnachting en vertrok terug naar huis. Terug thuis vertelde Levold eerder op spottende toon over zijn ontmoeting met een vreemde man in het bos, die hem verteld had over een Jezus die God was, die zich had laten geselen, bespotten en kruisigen en zich helemaal niet verdedigd had. Een echt “watje” vond Levold, bovendien zou hij ook nog een koning zijn geweest een mooie koning vond Levold die zich zo liet afslachten.

De dienaren van Levold luisterden geamuseerd en lachend naar zijn verhaal, ook Alena had het gehoord maar zij spotte niet met hetgeen ze hoorde integendeel stiekem zocht zij ook de kluizenaar op.
De woorden van de man troffen haar zo fel dat ze trachtte elke dag tot bij hem te komen om zich te laten onderrichten in de nieuwe leer. Spoedig kende ze het hele evangelie en liet ze zich door de kluizenaar dopen.

Omdat ze ook de eucharistieviering wilde bijwonen moest ze dikwijls heel vroeg uit het kasteel weg zien te komen. Dit kon natuurlijk niet ongezien blijven duren.

Op één dag volgde een der wachters haar en zag waar ze heen ging. In de hoop op een bevordering vertelde hij het aan heer Levold. Deze verbood zijn dochter van nog naar de kluizenaar te gaan, hij moest niets hebben van het nieuwe geloof. Aan enkele dienaren gaf hij de opdracht Alena in de gaten te houden en als ze nog eens naar het bos trok moesten ze haar maar gevangen nemen. Dat probeerden die dienaren wel, maar Alena wist toch te ontsnappen en om haar achtervolgers te misleiden koos ze een andere weg dan de normale, op deze weg stroomde er een beekje (de Zenne ?) maar dat vormde voor Alena geen hindernis, ze liep gewoon over het water. De dienaren geraakten er echter niet over.alena1a

Toen Levold dit hoorde geraakte hij erg verstoord om het gedrag van zijn dochter, vooral het feit dat ze niet naar hem luisterde maakte hem razend en hij beval zijn dienaren dat ze kost wat kost moesten beletten dat zijn dochter nog naar de christen man zou gaan.
Het geluk van Alena kon niet blijven duren en op zekere dag werd ze gevat, de dienaren wilden haar met geweld terug naar het kasteel sleuren, maar Alena klemde zich met haar beide armen vast aan een hazelaar. De dienaren trokken echter zo hard dat ze een arm van haar afrukte, het bloed spoot uit haar schouder.

Geschrokken en doodsbleek namen de dienaren de benen Alena doodbloedend achter latend. Even later vond de kluizenaar het lijk van Alena, hij dacht dat een wild dier haar verslonden had. Met veel eerbied begroef hij Alena en bouwde een houten kapel op haar graf. Ondanks de dood van hun dochter bleef Levold volharden in het heidendom.

Op zekere dag kregen ze het bezoek van Omund een blinde bloedverwant. Deze wou absoluut het graf van Alena bezoeken. Levold begreep niet waarom maar liet het toch toe. Toen Omund bij het graf kwam werd hij van zijn blindheid genezen.

Dat wonder greep Levold en zijn echtgenote zodanig aan dat beiden zich ook tot het christendom bekeerden en lieten dopen. Aan de hazelaar die Alena in haar laatste ogenblikken had vastgehouden groeiden er elk jaar een grote hoeveelheid noten.
Uit eerbied voor wat er daar gebeurd was plukte niemand de noten. Zelfs de varkens en zwijnen lieten de noten in de struiken liggen.
Eens kwam er een rijke verwaande jongeling aan bij de hazelaar en wilde noten plukken. Omstaanders zagen het en waarschuwden "Heer, laat die noten hangen, die boom is toegewijd aan de heilige Alena". De jongeman geloofde er geen snars van en uitdagend plukte bij enkele noten. Zodra hij ze opgegeten had sloeg zijn paard op hol, na een wilde rit kwam het paard tot rust, maar vanaf toen bracht de jongeman slechts onsamenhangend gebrabbel voort, hij kon niet meer normaal spreken.

Toen dat zo enkele weken duurde hoorden zijn ouders wat er eigenlijk gebeurd was. Ze brachten hun zoon naar het kerkje van de heilige Alena, en bonden hem de hele nacht vast aan haar graf. Toen ze ’s ochtends terugkwamen was hun zoon genezen.

Nog andere wonderen gebeurden op haar graf. Het zoontje van de weduwe Fomeze was verdronken in een beek, zijn lijkje werd op het graf van Alena gelegd en na een vurig gebed keerde het kind terug tot leven.

Tot aan de Franse revolutie werd Alena fel vereerd door de benedictinessen van Vorst. Tijdens de Franse revolutie werd dit klooster echter opgeheven en kwam ook de verering in verval. In de St Dionysius kerk te Vorst kan men nu nog haar grafsteen, een eerder zeldzaam Romaans monument bezoeken in de St Alenakapel. 

Aanroepen tegen :

tandpijn en oogziekten 

Afbeelding en attributen :alena2a
  • meestal in vorstelijke gewaden, een kroon op het hoofd, soms een zwaard aan haar zijde, een afgerukte arm ligt aan haar voeten of draagt ze in haar andere hand.
  • dikwijls bevindt ze zich naast een hazelaar of boomstronk waaraan ze zich vastklampte toen men haar gevangen wilde nemen.
  • soms zijn de dienaren die haar gevangen namen ook aanwezig.
Anekdote :

de noten van sinte Alena , ook soms genoemd de beentjes van sinte Alena.

Vroeger werden in de kerk van Dilbeek noten gewijd, zij zouden afkomstig geweest zijn van de hazelaar waaraan ze zich vastklampte toen ze gevangen genomen werd. Bedevaarders met tandpijn riepen de heilige aan en legden een gewijde noot tegen de zere tand.
Voor kinderen met tandpijn werden er stukjes uit de boom gesneden waarop zij dan met de zieke tand moesten bijten. Deze boomstukjes werden "de beentjes van de heilige Alena" genoemd. Later werden de stukjes hout vervangen door kransen die om de kinderen hun hals werd gehangen. Zo zouden zij van de tandpijn verlost worden.

Bronnen :

•"Vroom Vlaanderen" Jaak Venken, uitg. ’t kandelaartje, Hasselt, 1999
•"Heilig in de lage landen", Ludo Jongen, uitg.Davidsfonds, Leuven, 2005
•"Geneesheiligen in de lage landen" Jo Claes, Alfons Claes, Kathy Vincke, uitg. Davidsfonfs, Leuven, 2005
•"Alle heiligen," Ghislan Truyens, Raymond Rutten, uitg. book & media publishing, 2001

Tekst: Johan P

Terug naar boven

Naar lijst der heiligen van de maand