Onze sponsors
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow

SINTE LIDWINA VAN SCHIEDAM

(St Ludwina, St Liduina, St Lidwigis, St Liedewij,
St Lydwina, St Liduvine, St Luduvina)
Feestdag : 14 april (soms ook 14 juni)

lidwina1aLeven en legende :

Lidwina werd geboren op 18 maart 138O in Schiedam als dochter van en arme nachtwachter. Lidwina was het vijfde kind van negen, het eerste en enige meisje.
Rond haar twaalfde jaar wilde haar vader haar uithuwelijken, maar haar moeder vond haar hier te jong voor en verzette zich. Ook Lidwina had nog geen zin in een huwelijk en ze smeekte God haar een ziekte te zenden zodat ze onaantrekkelijk zou worden voor de mannen.

Omdat ijspret in die tijd ook al een typisch Nederlands vermaak was zocht ze met enkele vrienden in de winter van 1395 een bevroren sloot op om te schaatsen. Zij viel echter en brak daarbij een rib. Dit was spijtig genoeg het begin van een lange lijdensweg, ze zou haar ziekenbed nooit meer verlaten. 

Eerst kreeg ze een groot gezwel dat weldra openbrak, en dit was er dan weer de oorzaak van dat ze nog andere gezwellen kreeg, haar toestand verergerde met de dag. Haar gehoor ging achteruit en na enige tijd kon ze zelfs nauwelijks voedsel binnen houden. Als drank nam ze per dag slechts een pint wijn aangelengd met water. Ondanks de hevige pijnen klaagde ze nooit. Sterker nog ze wilde door haar lijden de zielen uit het vagevuur verlossen.lidwina3a

In haar lijden kreeg ze de steun van de Schiedamse priester Jan Pot die haar regelmatig de heilige communie bracht het enig voedsel dat ze verdroeg. Ze kon het onderscheid zien tussen een gezegende en een gewone hostie. Met priester Pot kon ze praten over haar lijden en over de visioenen die ze regelmatig kreeg. In haar visioenen had ze regelmatig contact met moeder Maria en met haar engelbewaarder. Niet iedereen geloofde echter in haar onschuld.

Zo was er een andere priester die haar als een heks beschouwde en dit ook openlijk op de preekstoel van zijn kerk zei. Zijn parochianen waren woedend omwille van deze preek en verwoesten zijn pastorij.
Lidwina anderzijds voorspelde dat hij de pest zou krijgen en er aan zou sterven en dat gebeurde ook.

In 1425 kwam Filips de Goede hertog van Bourgondië op bezoek in Schiedam. ’s Avonds gingen vier van zijn soldaten, Picardiërs genaamd die in de herberg waar ze goed gedronken hadden, hadden horen vertellen over Lidwina, haar bezoeken in haar woning. Zat zijnde en veel lawaai makend trokken ze de gordijnen voor de bedstee weg alsook het laken dat Ludwina bedekte, zodat ze naakt kwam te liggen. Haar nichtje Pieternel wilde tussenbeide komen, maar ze werd ruw opzij geworpen, ze viel en bezeerde zich aan haar heup, zo erg dat ze tot aan haar dood zou blijven hinken.
De Picardiërs begonnen Lidwina voor slet uit te schelden en riepen dat ze ’s nachts waarschijnlijk wellustig de hoer uithing, daarna bezoedelden ze Lidwina’s lichaam zeer ruw met hun handen, zo ruw dat het op drie plaatsen ging bloeden.

Toen de mensen van Schiedam hoorden wat er gebeurd was wilden ze een klacht indienen bij de hertog, maar Lidwina wilde dit niet en zei dat God de schurken wel zou straffen.
Toen de hertog enkele dagen later zijn reis verder zette naar Rotterdam werd de eerste Picardiër op het schip van de ene reling naar de andere geslingerd zodat hij over boord sloeg en verdronk. De tweede werd even later tijdens een gevecht gedood. De derde werd door razernij aangetast, hij werd eenzaam overboord gezet in een bootje op de rivier en stierf krankzinnig, de vierde kreeg een beroerte en verloor zijn spraak. Toen men hem vroeg of hij bij de vier Picardiërs geweest was die Lidwina onheus behandeld hadden en hij ja knikte viel hij dood neer.

Een andere keer werd een man die onschuldig zijnde toch tot de strop veroordeeld was door haar tussenkomst nog tijdig vrijgelaten.

De laatste jaren van haar leven kreeg ze ook de stigmata (de wondetekenen van Christus) en kon ze zelfs niet meer slapen van de pijnen. Toen ze op 14 april 1434 stierf was ze 38 jaar aan haar ziekbed gekluisterd geweest.
Meteen na haar dood werd ze reeds als een heilige vereerd. Een jaar na haar dood werd er een kapel boven haar graf gebouwd.
Tijdens de protestantse opstanden in 1615 werden haar relieken overgebracht naar Brussel.
Op 14 juni 1871 werden ze naar haar geboortestad teruggebracht.
In 1890 werd Lidwina door paus Leo XIII heilig verklaard.
 

Patrones van :lidwina2a

mensen die aan multiple sclerose lijden, gehandicapten, ziekenapostolaten

Aanroepen tegen :

chronische ziekten.

Afbeelding en attributen :
  • Ze wordt ziek te bed voorgesteld ofwel als een vrouw van middelbare leeftijd, soms met loshangend haar soms met een sluier, vaak heeft ze een kroon met rozen rond haar hoofd, soms ontvangt ze de rozen van een engel.
  • In haar hand heeft ze dikwijls een kruisbeeld, een rozentakje of een boeteketting.
  • De schaatsen en haar ongelukkige val op het ijs komen natuurlijk ook voor evenals de gehangene die door haar voorspraak bevrijd werd van de strop.
Bronnen :

•“365 Heiligendagen “ Kees van Kemenade, Paul Spapens, uitg Kempen Pers, Eindhoven 1993
•“Sanctus, meer dan 500 heiligen herkennen “ Jo Claes, Alfons Claes, Kathy Vincke, uitg. Davidsfonds , Leuven, 2002
•“De Heiligen “ Stijn van der Linden, uitg. Contact, Antwerpen 1999

Tekst: Johan P.

Terug naar boven

Naar lijst der heiligen van de maand