Onze sponsors
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow

SINTE COLETA VAN CORBIE ( St.Coleta van Gent )

Feestdag : 6 maart (bij Clarissen en Coletinnen 7 februari)

coleta2aLeven en legende :

De heilige Coleta van Gent werd in 1381 als Nicolette Boilet geboren in Corbie (Picardië). Haar vader was in het klooster van dat stadje timmerman. Het echtpaar Boilet was lang kinderloos gebleven en opdat ze toch een kind zouden krijgen riepen ze ten einde raad de hulp in van de heilige Nicolaas. Dit hielp want op hoge ouderdom , kregen ze nog een dochter die ze uit dankbaarheid voor Sint Nicolaas, Nicolette noemde, later afgekort tot Colette of Coleta.

Al op jeugdige leeftijd gaf Nicolette te kennen dat ze haar leven in dienst van God wilde stellen. In het ouderlijk huis liet ze haar kamer inrichten als een kluis. Ze sliep op een zak gevuld met de takken van druivenstruiken, snoerde haar middel in met een boetegordel en weigerde vlees te eten. 's Nachts sloop ze vaak het huis uit om in het benedictijnenklooster waar haar vader timmerman was, de nachtelijke koorgebeden bij te wonen.

Toen ze zeventien jaar was overleden haar ouders. Coleta verdeelde haar erfenis onder de armen en behoeftigen en sloot zich aan bij een groep begijnen die werkzaam waren in een ziekenhuis.
Omdat ze de leefregel van deze begijnen niet streng genoeg vond zocht ze haar heil bij de clarissen en vervolgens bij de benedictinessen. Ook hier echter vond ze dat de dames in het klooster veel te luxueus leefden en daarom liet ze zich in een kluis in de abdij van Corbie inmetselen. Zo zou ze God beter kunnen dienen en dag en nacht naar het altaar kijken.


De duivel bestookte haar met vele visioenen doch ze liet zich niet van de wijs brengen. Na drie jaar verliet ze haar cel omdat ze in een droom van de heilige Franciscus en van O.L. Vrouw de opdracht kreeg de orde van de clarissen te gaan hervormen, want volgens Franciscus was deze orde ver afgedwaald van de doelstellingen van hun stichteres de heilige Clara en zwolgen vele kloosters in rijkdom en luxe en waren orde en tucht ver te zoeken.

De toestemming om tot de orde toe te treden kreeg ze van de toenmalige Franse antipaus Benedictus XIII, die haar later tot abdis zou benoemen van alle kloosters die ze hervormd had. De paus gaf haar de opdracht de bezem door de clarissenorde te halen. De clarissen echter zaten allerminst op haar te wachten. Ze besloot dan ook samen met enkele volgelingen te beginnen in een zo goed als uitgestorven klooster in Besançon.
Van de twee zusters die er nog waren vertrok en één naar een ander klooster zodra ze hoorde wat Coleta van plan was. De andere zuster bleef en zag hoe het klooster weer tot leven kwam.

coleta5aVrouwen die ooit getrouwd waren geweest, waren niet langer meer welkom en het bezit van goederen was ten strengste verboden. Daarnaast eiste ze dat haar volgelingen op blote voeten liepen en een leven van vasten en versterving leidden, hetgeen ze door haar voorbeeld zelf ook deed.
Na dit eerste succes stichtte ze in de volgende dertig jaar niet minder dan 17 kloosters vooral in Frankrijk, Duitsland en Vlaanderen. De zusters noemde men vanaf toen de clarissen-coletinnen of de Arme Klaren. Ze kreeg hierbij de steun van Filips de Goede, hertog van Bourgondië, maar ook God liet door wonderen blijken dat Coleta zijn zegen had.

Zo was ze eens op bezoek in een klooster waar nog nauwelijks voedsel was, de zusters konden slechts een handvol tarwekorrels aanbieden maar door het gebed van Coleta bleek het toch voldoende om alle hongerige magen te vullen.

Een andere keer was een zuster in de kloosterkelder wijn uit een wijnvat aan het tappen toen ze het belletje van abdis Coleta meende te horen klingelen. De zuster liep vlug de trap op en toen ze bij Coleta aankwam zag ze tot haar ontstentenis dat ze nog de stop van het wijnvat in haar handen had. Met lood in de schoenen ging de zuster terug naar de kelder en zag dat de hele vloer blank stond van de wijn. Met een bang hart ging ze alles aan Coleta vertellen doch deze zei alleen maar "vertrouw op God, zuster." Toen de zuster weer naar de kelder ging was er niets meer te zien van het ongeluk en het wijnvat zat blijkbaar weer vol wijn.

Het altijd heen en weer reizen tussen de kloosters begon na ruim dertig jaar zijn tol te eisen. In 1447 bereikte ze, ziek zijnde het klooster in Gent, enkele dagen later stierf ze er.

Volgens haar eigen wens werd ze gewoon begraven op het kloosterkerkhof.
In 1782 werden op last van aartshertog Jozef II vele kloosters in Vlaanderen opgeheven en de gebouwen geconfisqueerd. Ook het klooster in Gent ontkwam hier niet aan. Gelukkig konden de zusters de stoffelijke resten van Coleta in veiligheid brengen in Pologny, 60 km van Besançon.
Na de Franse tijd keerden de clarissen-coletinnen wel terug naar Gent maar Coleta's gebeente bleef in Poligny.
In 1807 werd Coleta heilig verklaard.

Patrones van :

timmerlieden (haar vader was timmerman), maagden, toekomstige moeders.

Aanroepen tegen :

onvruchtbaarheid, hoofdpijn, oogziekten, voor een voorspoedige zwangerschap en bevalling. (haar moeder was zestig jaar toen ze haar ter wereld bracht)

Attributen en afbeeldingen :
  • in bruin habijt met zwarte sluier, in de hand houdt ze een abdisstaf, soms ook een kruis, een boek en een   ganzenveer (als hervormster).
  • dikwijls staat of ligt een lam aan haar voeten, soms draagt ze het op haar arm.
  • soms ligt een boeteketting aan haar voeten en is ze vergezeld van vogels (een duif of een leeuwerik).
  • met een boom en tientallen kleine boompjes eromheen (ze stellen de kloosters voor die ze hervormde ).
  • soms ook met een brandend hart.
  • in aanbidding voor een kruisbeeld terwijl St Franciscus haar verschijnt in een visioen en haar de opdracht geeft   de kloosters te hervormen.
Anekdote :

Onder de mantel gaan :

In de laatste maanden van hun zwangerschap gingen en gaan de toekomstige moeders naar een klooster van de clarissen om "de mantel van de H.Coleta te laten opleggen" ook genoemd "onder de mantel gaan" om een goede bevalling te bekomen.

*** In Mechelen legde men een stuk sluier van de H. Coleta genaaid in een zwarte doek op de schouders van de zwangere vrouw. Deze moest dan gedurende negen dagen een gebed doen en drinken van gewijd St Coleta water. Dit water werd door de clarissen gratis gegeven, samen met een amulet waarin een klein draadje zat van een kleed van de H.Coleta. Dit amulet moesten ze op zich dragen.coleta1a

*** In Lier was een stuk van de mantel van de H.Coleta in een zwarte doek genaaid die de zwangere vrouw kreeg opgelegd. Hier was er geen gewijd water maar kreeg men twee amuletten mee, één voor de moeder en één voor het kind.

*** In Turnhout bestond dezelfde gewoonte maar hier kreeg men ook een gewijde kaars mee. Wanneer de bevalling zich inzette moest men de kaars aansteken en voor ze was opgebrand zou de baby er zijn.

*** In Roeselare bestaat de mantel uit een stuk bruine stof met in het midden een ingestikte relikiwe van de H. Coleta. Ook hier kreeg men de mantel opgelegd.

*** Ook in Tongeren wordt een Coletarelikwie bij de vrouwen opgelegd .

*** In Hasselt gaat één van de clarissen buitenzusters samen met de zwangere vrouw bidden en

*** in St. Truiden vragen vrouwen die niet zwanger geraken de hulp van de clarissen. Ze krijgen van de zusters een potje met gewijd water, het zogenaamde " Coletawater."

Bronnen :

•"De heiligen, " Stijn van der Linden, Uitg. Contact, Antwerpen 1999
•"Heilig in de lage landen," Ludo Jongen, Uitg.Davidsfonds, Leuven 2005
•"Dagkalender van alle heiligen, " Ghislain Truyens,Raymond Rutten, Uitg.Book & Media publishing, 2001
•"Geneesheiligen in de lage landen", Jo Claes, Alfons Claes, Kathy Vincke, Uitg. Davidsfons, Leuven, 2005

Tekst: Johan P.

Terug naar boven

Naar lijst der heiligen van de maand