Onze sponsors
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow

SINT AMANDUS VAN ELNON

( St Amandus van Gent, St Amandus van Maastricht,
St Amand, St Amandio, St Amance ,St Aamndo )
Feestdag : 6 februari

amandus1aLeven en legende :

Amandus werd op het einde van de zesde eeuw geboren in Zuid Frankrijk. Reeds zeer jong besloot hij monnik te worden. Hij vroeg onderdak in de benedictijnerabdij op het eiland Ile d'Yeu. Het eiland werd geteisterd door een groot serpent ( de duivel ?), daarom durfden de monniken hun klooster nauwelijks te verlaten, maar Amandus was niet bang.

Toen hij op zekere dag op wandel was schoot het vuurspuwend serpent uit zijn hol te voorschijn. Amandus sloeg een kruisteken en toonde zijn kruisbeeld aan het serpent. Met de staart tussen zijn benen verdween het ondier in zijn hol en het werd nooit meer terug gezien. Amandus kreeg op het eiland ook het bezoek van zijn vader, die hem trachtte te overhalen om terug naar zijn thuis te keren maar Amandus weigerde ook al zou hij onterfd worden.

Na zeven jaar verliet Amandus het klooster en ging als kluizenaar wonen bij het graf van de heilige Martinus in Tours. Vijftien jaar leefde hij er in totale afzondering in een kleine cel, hij at slechts één snee brood per dag en dronk uitsluitend water.

Toen hij dertig jaar werd besloot hij op bedevaart te gaan naar Rome. In Rome werd hij per ongeluk 's nachts in de Sint-Pieter basiliek opgesloten. Toen de bewakers hem 's morgens vonden joegen ze hem uit de kerk met de woorden " dit is hier geen herberg, ga maar ergens anders slapen; dit is een godshuis hier wordt niet gebedeld" Amandus bleef in de buurt en de volgende nacht bracht hij in openlucht door op de trappen van de kerk. Hier verscheen hem de heilige Petrus die hem de opdracht gaf : " Ga naar het rijk der Franken en breng hun de blijde boodschap". Amandus gehoorzaamde en begon te prediken in het Rijk der Franken. Maar toen hij koning Dagobert verweet dat die zich aan teveel vrouwen overgaf werd hij verbannen. Dagobert werd echter gestraft, alle pogingen ten spijt en ondanks zijn vele vrouwen, leek het dat hij kinderloos zou sterven. Amandus zette ondertussen zijn prediking voort in Vlaanderen en verrichtte er talrijke wonderen.amandus3a

•  Eens kwam hij in een stad waar juist een man voor een klein vergrijp zou terecht gesteld worden. Amandus vroeg om zijn vrijlating maar dit werd geweigerd en de man werd opgeknoopt aan de galg. Toen iedereen weg was nam Amandus het lijk van de galg en droeg het naar zijn verblijfplaats en begon tot God te bidden, zijn gebed werd verhoord en de man kwam terug tot leven.
•  Tijdens zijn prediking kwam hij in de omgeving van Beernem en zag dat de bewoners een feest organiseerden voor hun afgoden. Kwaad vernielde Amandus het afgodsbeeld. Dat viel niet in goede aarde, een man wilde deze daad wreken met pijl en boog. Om beter te kunnen schieten stak hij de boog met een punt in de grond. Terstond schoot de boog wortel en kreeg bladeren. Hierop lieten vele omstaanders zich dopen.
•  Een andere keer dat hij predikend rondtrok, merkte hij dat een sluipmoordenaar hem volgde. Amandus bleef staan keerde zich om keek zijn belager in de ogen en riep " Ik ben niet bang van U, waarom heb je het op mij gemunt, mijn heer beschermt mij " De schurk raakte zo onder indruk van de kracht van Amandus'geloof dat hij zich bekeerde en vanaf die dag Amandus vergezelde op zijn tochten.
•  Toen Amandus ooit werd bedreigd door een giftige slang (zo vertelt de legende) zegende hij het dier en de slang verdween in het struikgewas.
 

Koning Dagobert had ondertussen spijt dat hij Amandus verbannen had en beloofde hem dat hij mocht terugkomen als hij kon zorgen dat hij vader mocht worden van een zoon. Kort daarna geraakte zijn wettige vrouw in verwachting en werd een zoon geboren. Dagobert smeekte Amandus nu om het kind te komen dopen. Na enige aarzeling en ook omdat Dagobert volhield dat alleen Amandus het kind mocht dopen stemde hij toe en gaf het kind de naam Siegebert.
Tijdens de doopplechtigheid hielden de aanwezigen op het einde van het gebed hun mond, waarop het kind, slechts twee maanden oud, met een helder stemmetje "Amen" zei.

Amandus stichtte in Vlaanderen vele kloosters en werd in de periode 647-649 zelfs bisschop van Maastricht. Dat bleef hij niet lang, want na drie jaar werd het heimwee naar Vlaanderen en het prediken te groot en trok hij opnieuw westwaarts. Ten slotte dwong de ouderdom hem het rustiger aan te doen, steeds vaker trok hij zich terug in het klooster van Elnon, nu Saint Amand les Eaux (Fr).
Hij stierf ongeveer 90 jaar oud en werd er ook begraven.

Toen enkele jaren later de koster de kaarsen van de kapel van het klooster van Elnon had gedoofd wou hij de deur sluiten, maar het lukte hem niet. Hij zag ook dat de kaarsen rond het grafmonument van Amandus weer brandden, hij dacht dat hij ze had vergeten te doven, doofde ze opnieuw en bleef even kijken. Tot zijn grote verwondering gingen ze vanzelf weer aan. Hij verwittigde de abt en deze kwam zich met enkele andere monniken vergewissen van het wonder. Ze begrepen dat er vanaf toen bij het graf van Amandus altijd enkele kaarsen moesten branden.

Patroon van :amandus4a

Vlaanderen, wijnhandelaars, bierbrouwers, apothekers, herbergiers, kruideniers, horecapersoneel, schoenmakers, leerlooiers, zadelmakers, kaarsenmakers ( kaarsen die bleven branden bij zijn graf )

Aanroepen tegen :

verlamming, jicht, reuma, stuipen, huidaandoeningen, epilepsie, vlasbrand, hagelschade in het vlas, voor een gelukkige bevalling ( toen het kind Siegebert gedoopt werd eindigde het kind het gebed met "Amen ".)

Afbeelding en attributen :
  • Als bisschop met mijter en staf die een slang of draak verslaat en met een kerk of klooster in zijn hand.
  • Soms met een gevangenen die hij van zijn ketens of van de galg bevrijd
Anekdote : Doorkruipen :

In Belgisch Limburg was de H. Amandus een belangrijke geneesheilige tegen reuma en jicht. Aan zijn verering was volgend ritueel verbonden :
In het kerkportaal of voor het altaar lagen grote ijzeren ringen waar de bedevaarders moesten doorkruipen nadat ze de ring gekust hadden. Dit was zo in Stokrooie, Kerkhoven en Wijshagen. In Stokrooie was de ring in de kerkvloer vastgemaakt en moesten de bedevaarders driemaal door de ring kruipen.

Bronnen :

•  "Vroom Vlaanderen." Jaak Venken, uitg. 't Kandelaartje, Hasselt 1999
•  "Heilig in de lage landen." Ludo Jongen, uitg. Davidsfonds, Leuven, 2005
•  "Geneesheiligen in de lage landen." Jo Claes, Alfons Claes, Kathy Vincke, uitg. Davidsfonds, Leuven 2005
•  "Alle heiligen" Ghislain Truyers,, Raymond Rutten, uitg Book & Media publishing, 2000

Tekst: Johan P.

Terug naar boven

Naar lijst der heiligen van de maand