Onze sponsors
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow

SINTE ALDEGONDE VAN MAUBEUGE

 (St Aldegondis, St Aldegonda, St Aldegundis, St Adelgunde,
St Allegonda, St Edelgund, St Aldegunda)
 Feestdag : 30 januari

aldegonde1aLeven en legende :

Sinte Aldegonde werd rond 630 geboren in Henegouwen uit een adellijke Merovingische familie. Zij was de dochter van de Hl Walbertus van Lotharingen en de Hl Berthillia van Henegouwen.
Haar zuster was de H. Waldetrudis van Bergen, deze was eerst getrouwd met de H Vincentius Madelgarius, maar beiden hadden besloten zich toe te wijden aan God en waren elk in een klooster ingetreden.

De ouders van Aldegonde hadden voor haar een geschikte huwelijkskandidaat gevonden, een zekere Eudo een Engelse edelman. Maar Aldegonde wilde haar leven toewijden aan God zoals haar zus.
Haar ouders hielden haar echter voor dat ze moest huwen en dat ze zo een aantrekkelijke levensstaat zou hebben.

Toen Aldegonde zag dat het haar ouders menens was vluchtte ze naar haar zus Waldetrudis in het klooster. Waldetrudis schreef een brief naar haar moeder  met de vraag of Aldegonde niet enige tijd bij haar mocht blijven om tot bezinning te komen.

De moeder stemde toe op voorwaarde dat dit niet te lang zou duren.
In het klooster voelde Aldegonde zich echt op haar plaats, maar gehoorzaam keerde zij na enige tijd terug naar huis waar ze niet ophield met bidden en smeken om zich in eenzaamheid of in een klooster te mogen terugtrekken.

Ondertussen was Eudo uit Engeland op weg naar Hengouwen om zijn bruid te huwen. Eens in het slot aangekomen vertelde Aldegonde hem, tot groot ongenoegen van haar moeder, dat ze niet wilde trouwen. Toen haar moeder en Eudo bleven aandringen vluchtte ze het slot uit. Eudo ging haar achterna.

aldegonde5aIn haar vlucht stuitte Aldegonde op de rivier de Samber, het water vloeide onstuimig, nergens was een brug of bootje te zien. Ze hoorde Eudo en zijn gevolg naderen en vroeg hulp aan God.
Plots verscheen er aan weerzijden van haar een Engelbewaarder, zij namen haar op en droegen haar droogvoets naar de overkant, om dan even plots weer te verdwijnen. 

De aanstormende Eudo kon nog juist alles zien. Hij ging terug naar het slot, vertelde wat er gebeurd was en zag in dat hij geen kans maakte om Aldegonde tot zijn vrouw te nemen.

Bedroefd  ging hij terug naar Engeland. Ook de ouders van Aldegonde zagen nu in dat zij haar leven alleen maar wilde wijden aan God. Toen ze hoorde dat de heiligen Amandus en Aubertus  op bezoek kwamen in het klooster van haar ex schoonbroer Madelgarius besloot  Aldegonde daar heen te gaan en hen te vragen haar de kloostersluier te willen omhangen. Op het ogenblik dat dit zou gebeuren kwam er echter een duif aangevlogen, deze nam de sluier in haar bek en spreidde die vervolgens over het hoofd van Aldegonde . 

Alle aanwezigen beschouwden dit als een teken van de hemel.  Aldegonde keerde terug naar een eenzame plek in het bos, zij noemde het Malbodium wat  “slecht bos” betekent en later  Maubeuge werd. Weldra voegden zich andere meisjes bij haar en zo ontstond er een nieuw klooster. Aldegonde werd er de eerste abdis.

Ook toen gebeurde er wondere dingen.aldegonde3a

Eens was ze op één nacht  bij kaarslicht aan het bidden toen de kaars omviel en uitging. Het was pikdonker. Op de tast vond  en  raapte Aldegonde de kaars op die plots terug begon te branden.
Eens had ze op de markt al haar geld uitgegeven aan stoffen voor het klooster, thuis gekomen bleek in haar buidel weer evenveel geld te steken als toen ze vertrok.
Een bediende gaf haar eens een vers gevangen nog levende vis, ze liet hem in de kloostervijver zetten. Maar de vis spartelde zo fel dat hij uit de vijver op de droge grond kwam te liggen. Onmiddellijk schoten er een paar raven en een lam te voorschijn. Het lam ging boven de vis staan zodat de raven niet aan de vis konden. Toen Aldegonde dit zag nam ze de vis weer op en zette hem terug in de vijver waar hij ditmaal rustig rondzwom.
Een andere keer vatte in het klooster een ketel met was plots vuur. Aldegonde greep met blote handen de ketel vast en sleurde hem naar buiten, zodat het vuur niet kon uitbreiden, en ze liep  hierbij geen brandwonde op.

Toch bleef ze ook niet geplaagd van ziekten, zij  leed aan een vorm van kanker die haar rechter borst volkomen wegvrat. Hieraan stierf ze in het jaar 684. Haar nicht Adeltrudis zal haar als abdis opvolgen. Na haar dood werd haar lichaam eerst bijgezet  in het graf van haar ouders maar op voorspraak van haar zus Waldetrudis werd het daarna in Aldegonde’s eigen klooster begraven. Daar werd ze vereerd als een heilige, weldra was er een toeloop van pelgrims.

Patrones van :

kinderen die moeilijk leren lopen .

Aanroepen tegen :

kanker, hondsdolheid, zwerende wonden, tandpijn, tetanus, kinderziekten, hoofd- en keelpijn, helpster bij hopeloze zaken, troosteres in nood.aldegonde4a

Attributen en afbeelding :
  • Als een voorname jonkvrouw.
  • Meestal als abdis met staf en boek, vaak in het gezelschap van een engel of engelbewaarder met een witte lelie.
  • Boven haar hoofd of op haar schouder bevindt zich een duif die de kloostersluier op haar hoofd legt.
  • Soms trapt ze op een kroon of scepter omdat ze haar adellijke afkomst afwees.
  • Zeldzamer zijn een kaars een kelk en een hostie. De oversteek over  de Samber komt ook voor.
Weerspreuken :
  • Een mooie Aldegonde, een mooie avondstonde.
  • Dooien op St Aldegonde, vult kelder met een vloed van zonden.
  • Sint Valerius en Aldegund, hebben het op kou gemunt.
Bronnen :
  • “De heiligen“ Stijn  van der Linden, uitg Contact, Antwerpen 1999
  • “Sanctus, meer dan 500 heiligen herkennen“, Jo Claes, Alfons Claes, Kathy Vincke, uitg Davifsfonds , Leuven 2002
  •  “Geneesheiligen in de lage landen“, Jo Claes, Alfons Claes, Kathy Vincke, uitg Davidsfonds, Leuven  2005.
  • www.heiligen.net/heiligen-aldegondis

Tekst: Johan P

Terug naar boven

Naar lijst der heiligen van de maand