Onze sponsors
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow

Sinte Margriet van Leuven

(St Margaretha van Leuven, Fier Margrietje, St Margaretha de trotse,
St Lenneke Mare, St Marie la Miserable )
Feestdag : 2 september.

margriet1aLeven en legende :

Margriet van Leuven wordt bijna uitsluitend in de omgeving van deze universiteitsstad vereerd, ze is er een zeer populaire volksheilige, die ook in de folklore voortleeft. In de Tiensestraat in Leuven staat ook een zeer modern standbeeld van haar. Haar bijnaam, fier Margrietje, kreeg ze niet omdat ze altijd voor de spiegel stond, maar wel omdat ze standvastig was in de deugd. Eenvoud, onschuld en zuiverheid waren haar deugden.

In de vroege ochtend van 2 september 1225 stond Leuven op zijn kop. In de Sint Joris, een zeer bekende herberg voor pelgrims waren de lijken aangetroffen van de waard en de waardin. Ze waren op beestachtige wijze om het leven gebracht. Iedereen vroeg zich af waar hun nichtje en serveerster Margrietje zou kunnen zijn. Die bleek later in de Dijle te drijven, eveneens vermoord.
Op die avond van 1 september hadden waard Amandus en zijn vrouw de deur van hun herberg voorgoed gesloten. Ze waren een jaar of zestig en wilden zich gedurende de jaren die hun nog restten voorbereiden op het hiernamaals.
Daarom hadden ze hun goed beklante herberg verkocht en het geld uitgedeeld aan de armen , de zieken en de wezen. Amandus zou als lekenbroeder intreden in het cisterciënzerklooster van Villers-La-Ville bij Brussel en zijn echtgenote zou intreden in een Brabants vrouwenklooster. Ook hun dienstertje Margrietje die een grote verering had tot Onze lieve Vrouw wilde in een klooster intreden. In de jaren dat ze in de herberg klanten had bediend, was meer dan eens een mannenhart sneller beginnen te kloppen en werd haar een huwelijksaanzoek gedaan. Steeds antwoordde ze: "neen, ik heb al een vrijer." Alhoewel niemand wist dat ze daarmee ons heer Jezus bedoelde.

Welnu terwijl Amandus, zijn vrouw en Margrietje hun laatste spullen bijeen aan het zoeken waren werd er plots op de deur gebonsd. Buiten in het donker stonden acht kerels die beweerden dat ze pelgrims waren en dat ze onderdak zochten. Hoewel de zaak eigenlijk al gesloten was, besloot Amandus ze toch binnen te laten. Omdat de voorraden op waren , gezien alles aan de armen en wezen was uitgedeeld werd Margriet erop uitgestuurd om voedsel en wijn te halen.

margriet2a
Toen ze terugkeerde, was het interieur van de herberg kort en klein geslagen. Midden in de ravage lagen de hevig bloedende lijken van Amandus en zijn vrouw. De zogezegde pelgrims waren bandieten die om geld gevraagd hadden en niet konden geloven dat er in zo'n bekende herberg geen geld meer was. Voor Margriet om hulp kon roepen of op de vlucht kon slaan, had één der moordenaars haar hardhandig vastgegrepen en vroeg haar waar het geld was. Toen ze zei dat men alles had weggeschonken aan de armen en wezen, bond men haar polsen vast en duwde men een vieze handdoek in haar mond. De acht doorzochten het hele huis en toen ze inderdaad geen geld meer vonden namen ze alles wat nog enigszins waarde had mee en verlieten ijlings de stad. Margriet namen ze mee.

In de buurt van Wilsele , net buiten de stad verdeelden ze onderling de buit en overlegden wat ze met Margriet zouden doen. Gezien ze getuige was van hetgeen er gebeurd was besloten ze ook haar van kant te maken. Haar schoonheid bekoorde echter één der bandieten en deze vroeg haar of ze met hem wilde trouwen. Ook al had ze hiermee haar leven kunnen redden, toch weigerde ze.

Dit betekende haar dood, men sneed haar keel over en stak haar meerdere malen met een scherpe priem in haar borst. Daarna smeten ze haar lijk in de Dijle.

Volgens de legende werd ze door de vissen omhoog gehouden en dreef ze stroomopwaarts in de richting van Leuven. 's Anderendaags zagen vissers haar lichaam in de rivier drijven. Ze herkenden Margrietje, maar durfden het tegen niemand zeggen uit schrik zelf beschuldigd te worden van haar dood. Daarom begroeven ze haar op de oever.

Boven haar graf scheen de volgende nachten een wonderbaar licht. Op bevel van Hertog Jan van Brabant die het nachtelijk licht ook gezien had, werd ze opgegraven en in een plechtige processie werden haar stoffelijke resten naar de St Pieterskerk van Leuven gebracht. Hier kreeg ze haar laatste rustplaats. Hoewel Margriet niet vanwege haar geloof gedood is, staat ze toch als martelares te boek. Ze is wel zalig verklaard maar niet heilig.

Patrones van :

dienstmeiden, horeca personeel

Aanroepen tegen :

oogkwalen.

Afbeelding en attributen :
  • gekleed als een dienstmeisje, meestal heeft ze een schort aan. In haar hand houdt ze een kan of kruik, dikwijls steekt er een priem of mes in haar borst.
  • soms vindt men ook de scène afgebeeld waar ze door de vissen omhoog wordt gehouden en stroomopwaarts richting Leuven wordt gedreven.

fieremargrieta 
 

 

 

 

 

 

 

Beeld van Fiere Margriet te Leuven
Tiensestraat--hoek Muntstraat
Beeldhouwer: Willy Meysmans
Onthuld in 1982

Bronnen :

•"Heiligen in de lage landen." Ludo Jongen, uitg. Davidsfonds, Leuven 2005
•"Sanctus, meer dan 500 heiligen herkennen." Jo Claes, Alfons Claes, Kathy Vincke, uitg Davidsfonds Leuven 2002
•"Alle heiligen." Ghislain Truyens, Raymond Rutten, uitg.Book & Media Publishing 2001

Tekst: Johan P.

Terug naar boven

Naar lijst der heiligen van de maand