Onze sponsors
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow

SINT MACHARIUS VAN GENT  

(St Macharius van Antiochië, St Macarius, St Makarios,
St Macaire, St Macario, St Makari)
Feestdag : 8 mei

macharius1aLeven en Legende :

Macharius was afkomstig van het Antiochië in Armenië.  Zijn oom en peter, ook Macharius genoemd, was er aartsbisschop. Beiden stamden uit een zeer gegoede familie van edelen.
Macharius blonk uit in de beoefening van christelijke deugden en leefde ondanks zijn rijkdom in armoede samen met de armen van zijn stad. Zijn ootmoedigheid werd algemeen geprezen. In die tijd was het onder de edelen zeer gebruikelijk dat een familielid, ook in de kerkelijke waardigheid, een ouder familielid opvolgde. Zo werd Macharius dan ook aartsbisschop in opvolging van zijn peetoom.

Het aartsbisschop zijn interesseerde hem eigenlijk niet echt. Zonder dat hij iemand zijn plannen vertelde vertrok hij als pelgrim naar Palestina. Daar probeerde hij joden en moslims te bekeren tot het christendom waardoor hij uiteraard veel vijanden maakte. Zo werd hij gevangen genomen door de Saracenen. Ze folterde en kruisigde hem. Toch wist hij op wonderbare wijze van zijn kruis te ontsnappen en te vluchten.
Nu besloot hij in Europa zoveel mogelijk plaatsen te bezoeken die beroemd waren om de heiligen die er vereerd werden. Na talrijke omzwervingen kwam hij zo in Beieren terecht. Overal waar hij kwam predikte hij en verkondigde het geloof.
Via Aken kwam hij zo in Mechelen terecht. Hier was een geweldige brand uitgebroken die de ganse stad bedreigde. Macharius die er was om de H. Rumoldus te vereren werd om hulp verzocht. Hij kroop op een brandend huis, trok enige stropijlen uit het dak, stak ze aan, en stak er mee het dak van het volgende huis in brand om deze brand daarna onmiddellijk te doven. Zo vond de oorspronkelijke brand geen nieuw voedsel meer voor zijn verterend vuur, stopte en doofde uit. Zo werd de stad gered. macharius2a

Macharius trok verder naar Cambrai, daar werd hij door een overijverige koster uit de kerk gezet. Maar o wonder, ’s morgens toen de koster het afgesloten kerkgebouw opende vond hij Macharius geknield biddend voor het altaar.
In Doornik kwam Macharius tussen in een volksgevecht. Slechts gewapend met zijn pelgrimsstaf waarop een kruis was gevestigd, scheidde hij de vechtende partijen. Zelfs Bouderwijn IV de toenmalige graaf van Vlaanderen was hier niet in geslaagd.
De reputatie van Macharius ging hem nu vooraf. Uiteindelijk kwam hij in Gent terecht. Hij werd er met zijn gezellen vriendelijk ontvangen door abt Erembold van de St Baafsabdij. Hij deed er veel genezingen, de abdij vaarde er wel bij met een dergelijke genezer en weldoener. Velen kwamen er naar toe, zo breidde de abdij haar macht en rijkdom uit.
Na een tijd had Macharius echter heimwee en wilde hij naar zijn geboortestad terug keren. Spijtig genoeg heerste de pest in Gent en ook Macharius werd door deze ziekte aangetast. De monniken en notabelen van de stad besloten een boeteprocessie te houden door de stad om van de pest verlost te worden.

Wanneer de monniken van de processie terug in de abdij kwamen vreesden ze Macharius dood aan te treffen , ze hadden hem immers stervend achter gelaten. Groot was hun verwondering toen Macharius hen in de wandelgangen, blijkbaar genezen tegemoet kwam. Hun vreugde was echter van korte duur wanneer Macharius hen meedeelde dat hij vandaag nog zou sterven als zoenoffer opdat de pest Gent zou verlaten.
Hij legde zich te rusten op zijn strobed in zijn cel en overleed zeer kort nadien. En inderdaad ook de pest verdween uit de stad. Dit zou gebeurd zijn in de paastijd in 1012.
Nauwelijks was hij met veel eer begraven of een massa gelovigen bezocht zijn graf om hem te danken en te vereren.

Aanroepen tegen :

besmettelijke ziekten, tegen de pest, tegen cholera, tegen mazelen, tegen laster, roddel en eerroof.
H.Macharius van de pest van roddel en nijd van lichtvaardig oordeel dat ons bijt, verlos ons.

Afbeelding en attributen :macharius3a
  • - in bisschoppelijk ornaat, met mijter en kruisstaf, in zijn handen heeft hij soms een hart doorstoken met drie spijkers.
  • – de drie spijkers (kruisiging) liggen soms in een rotsblok op de grond aan zijn voeten.
  • – dikwijls draagt hij een zakdoek in een hand of een brandende kaars.
  • – soms slaan vlammen uit zijn hart.
  • - aan zijn voeten knielen zieken of pestlijders.
Weerspreuk :

Sint Macharius rust noch duur, de hemel staat in vuur
(een rode hemel in deze tijd van het jaar  is een voorteken van naderende wind)

Bronnen :

•   "De heiligen" Stijn Van der Linden, uitg Contact, Antwerpen 1999
•   "Geneesheiligen in de lage landen" Jo Claes, Alfons Claes, Kathy Vincke uitg Davidsfonds, Leuven 2005.
•   "Alle heiligen" Ghislain Truyens, Raymond Rutten, uitg Book & Madia publishing, Deurne 2001
•   "De heilige Macharius van Antiochië" Pascal De Wilf, Sijsele, 2012.  

Tekst : Johan P

Terug naar boven

Terug naar maandheiligen