Onze sponsors
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow
  • An Image Slideshow

SINT LIVINUS VAN GENT

(Sint Lieven van Gent,  St Livinus van Essche, St  Lebuinis,
St Lebwin, St Liafwin, St Livino, St Liévin )
Feestdag : 12 november

livinus1aLeven en legende :

Livinus werd volgens de legende rond 580 geboren in een nobel Iers geslacht. Na een vrome jeugd reisde hij naar Engeland om bij de heilige Augustinus van Canterbury in de leer te gaan. Vijf jaar genoot hij dit voorrecht.
Toen werd hij door Augustinus eerst tot priester gewijd en even later zelfs tot bisschop evenwel zonder een vaste zetel of bisdom wel als een geloofsverkondiger of missie bisschop.

Zoals vele andere Ierse en Engelse geestelijken uit die tijd werden zij naar het vasteland gestuurd om het geloof te verkondigen. Zo kwam Livinus in Gent terecht. Juist op dat ogenblik geraakte het graf van de heilige Bavo alom bekend door enkele mirakelen die er gebeurden.
Livinus nam zich voor tijdens dertig opeenvolgende dagen de mis op te dragen op het graf van Sint Bavo, daarna vertrok hij naar de streek van Aalst om er te prediken. Dat was geen gemakkelijke opdracht.

In een brief aan abt Floribertus van de abdij van Gent klaagde hij over de barbaarsheid en goddeloosheid van de plaatselijke bevolking. Hij werd er als een vijand behandeld en bekeringen waren uiterst zeldzaam. Twee vrouwen echter geraakten erg getroffen door zijn prediking, ze zwoeren het heidendom af en lieten zich dopen. livinusa
Eén van die vrouwen Caphrahildis genaamd had een zoon Ingelhert. Deze was al dertien jaar lang blind. Livinus zegende zijn ogen en de knaap kon weer zien. Hierop liet Caphrahildis Ingelhert en haar andere zoon Brixius dopen. Het gerucht van deze genezing deed de ronde en vele andere blinden kwamen naar Livinus toe en velen werden door hem genezen. Maar succes wekt afgunst.
Toen Livinus in de omgeving van Essche aan het prediken was werd hij door twee jaloerse broers Walbert en Meinzo met hun vrienden aangevallen. Om hem het zwijgen op te leggen rukten ze met een tang zijn tong uit en smeten deze als voedsel naar de honden. Uiteindelijk onthoofden ze hem met een bijl. Het hoofd van Livinus had de grond nog niet geraakt of Livinus ving het op in zijn handen en liep er mee naar de plaats waar hij wilde begraven worden.
De omstaanders stonden aan de grond genageld maar een vrouw die bezig was met erwten plukken spotte :”Kijk wat ene zot die draagt zijn hoofd in zijn handen.” Waarop het hoofd antwoordde : “jij plukt wel erwten, maar zal ze niet eten.” De vrouw stierf nog vooraleer het middag was. Toen Caphrahildis vernam wat er gebeurd was, verweet zij de moordenaars hun schandalig gedrag. Die vrijpostigheid moest ze met de dood bekopen ook haar twee zonen werden gedood. Andere volgelingen begroeven Livinus.

Al gauw ontstond een populaire cultus, van heinde en verre kwamen pelgrims naar zijn graf, smekend om vergeving of genezing. Rond het bedevaartsoord ontwikkelde zich een bloeiende markt. St Livinus bracht geld in het laadje, niet alleen voor kerk en abdij maar ook voor de vele handelaars en omwonende bevolking.
livinus2a
In 842 werd Livinus heilig verklaard. In 1007 besliste de abt van de St Baafs-abdij van Gent dat de stoffelijke resten van St Livinus binnen de veilige muren van zijn abdij moesten onder gebracht worden. Zogezegd om de relieken te beschermen tegen plunderende troepen, maar waarschijnlijk vooral om de St Livinus bedevaart inkomsten voor zijn abdij in te palmen.  
Nauwelijks was de stoet met de relieken vertrokken of de last werd zo zwaar dat hij niet meer te dragen viel. Een dag en nacht lang werd er op die plaats gebeden, zonder resultaat. Pas nadat de abt beloofd had dat de relieken eenmaal per jaar zouden terug keren kon het schrijn naar de St Baafsabdij vervoerd worden.
Dit was de aanleiding tot de bedevaarttraditie: de jaarlijkse St Livinus processie van Gent  naar St Lievens Houtem. Ieder jaar op het einde van juni vertrok men met de relieken van St Livinus van Gent naar St Lievens Houtem gevolgd door duizenden Gentenaaars.
Na enige tijd was er van een devote processie echter geen sprake meer, integendeel de tweedaagse tocht had meer weg van een feestparade die dikwijls ontaarde in bras en vechtpartijen. In 1540 was de maat vol en verbood de toenmalige keizer Karel de processie.
In 1578 tijdens de 2de beeldstorm zouden de relieken van St Livinus verloren zijn gegaan en kwam er ook aan zijn verering een einde. Toch wordt sinds 1857 in St Lievens Houtem en St Lievens Esse om de 50 jaar de heilige Livinus herdacht met een historische processie en stoet.livinus4a

Patroon van :

slagers, slachters (onthoofd met een bijl), schrijnwerkers (tong uitgetrokken met een nijptang)

Aanroepen tegen :

jicht, ischias = heupjicht, hoofdpijn, oogkwalen, blindheid, reuma, voetpijn.

Afbeelding en attributen  :
  • -in bisschopsgewaad met bisschopsstaf en in zijn hand een tang waarmee -hij zijn uitgerukte tong vasthoudt
  • -met stukgeslagen afgodsbeelden aan zijn voeten
  • -soms met een bron die aan zijn voeten ontspringt
Weerspreuken :

—     St Lieven, komt ons met vorst gerieven
—     Treedt St Lieven met droogte in, de winter zal nat zijn in het begin

Bronnen :

•     “Sanctus, meer dan honderd heiligen herkennen” Jo Claes, Alfons Claes, Kathy Vincke , uitg Davidsfonds Leuven, 2002
•     “Geneesheiligen in de lage landen“ Jo Claes, Alfons Claes, Kathy Vincke, uitg Davidsfonds, Leuven 2005
•     “Vroom Vlaanderen“ Jaak Venken, uitg ’t Kandelaartje, Hasselt 1999
•     “De Heiligen“ Stijn van der Linden , uitg Contact Antwerpen 1999
•     www.gentblogt.be over- livinus.

Tekst : Johan P.

Terug naar boven

Terug naar maandheiligen